ပါဝုႆကေမေဃာ၊ ဥ႒ိတစ႑ဝါေတာ၊ ဝိဇၨဳပၸဘာ၊ အဘိဂဇၨိတာ၊ နဒီေပါကၡရဏီတီေရ၊ ဥဂၢစၧနဥဒကံ၊ ဝိဇၨဳကလာပါ၊ သမၹဳ႒ဝလာဟကာ၊ ဘိႏၷဘာဝပၸေတၱာ၊ ဇိဏၰ႐ုေကၡာပိ၊ ယာဝ ပထဝိတလာ၊ သႏၷမိေတာ၊ သေဗၺန သဗၺံ၊ ဝိန႒ံ၊ ဝိဝဏၰံ၊ ဘိႏၷဇိဏၰံ၊ ခ႑ာခ႑ံ၊ ရတၱႎ မဟာေမေဃာ၊ အဘိပၸဝုေ႒ာ။   သဗၺရတၱႎ၊ ဝဇိရံဝ၊ ဧကတာရကမၸိ၊ အေသာဘိတံ၊ အေနာဘာသိတံ၊ အႏၶကာေရ၊ တိဗၺေမေဃ၊ စ႑ာနာဒရပၸေတၱ၊ အႏၲရဓာယေႏၲ၊ ဘိႏၷဆိဒၵါ၊ ဘူမိတလာ၊ သူရကၤုေရာ၊ အာ႐ုဏုဂၢမေန၊ တႏုကမကုေဠာ၊ နိကၡေႏၲာ၊ ပုန နဝံ၊ သမၹဳေလႅာ။ . “မုန္တိုင္းထဲမွ ကဗ်ာ” (ဒဂုန္တာရာ) မိုးသက္ဆင္သည္ ေလျပင္းဖက္၍၊ ၿပဳိးျပက္လွ်ပ္စစ္ တထစ္ထစ္တည့္၊ ေခ်ာင္းျမစ္အိုင္ကမ္း ေဘာင္ဘင္ယမ္းသည္၊ လွ်ပ္ပန္းေကာက္ေကြ႕ တိမ္ကိုေ၀ွ႕လ်က္၊ အက္၍ကြဲသြင္ အိုသစ္ပင္လည္း၊ ေျမျပင္ေအာက္ထိ ေကြးၫႊတ္အိ၍၊ ရွိရွိသမွ် ပ်က္စီးၾကသား၊ အလွကင္းမဲ႔ က်ဳိးပဲ႔ယြင္းကာ၊ စိတ္စိတ္မႊာသည္ ညခါ မုန္တိုင္း၊ တိုက္သတည္း။ . တညဥ့္ယံလံုး စိန္လွ်ံတင္႔တင္႔၊ ၾကယ္တစ္ပြင္႔မွ် ႂကြားဝင္႔အလ်ဥ္း၊ မလင္းမဲမဲ ေမွာင္မိုက္ထဲ၌၊ သဲသဲမုန္တိုင္း ႐ိုင္းစိုင္းေစာ္ကား၊ ရပ္စဲသြားေသာ္ ပပ္ၾကားအက္ကြဲ၊ ေျမၫြန္႔ထဲမွ ရဲရင္႔ကင္းငံု၊ လင္းအ႐ုဏ္ဝယ္ မႈန္မႈန္ပုရစ္၊ ထြက္ျပဴလွစ္သည္ အသစ္ျပန္လည္ ပြင္႔သတည္း။ ။